Pułapki poznawcze lidera i podejmowanie decyzji pod presją


Umysł lidera pod presją: Jak pułapki poznawcze sabotują Twoje decyzje w kryzysie i jak się przed nimi bronić

Pułapki poznawcze lidera mogą utrudniać ocenę sytuacji, zwłaszcza gdy trzeba zdecydować szybko, dane są niepełne, a konsekwencje dotyczą całej firmy. Nie wystarczy jednak powiedzieć menedżerowi: „Myśl bardziej racjonalnie”. Potrzebny jest sposób pracy, który pozwala sprawdzić założenia, usłyszeć inne opinie i jasno ustalić odpowiedzialność za decyzję.

Poniżej pokazujemy cztery częste trudności oraz praktyczne pytania pomocne w ich ograniczaniu. To wskazówki do pracy z zespołem, nie gwarancja trafnych decyzji ani zweryfikowany protokół interwencji.

Najczęstsze pułapki poznawcze liderów w sytuacjach kryzysowych

Daniel Kahneman i Amos Tversky należeli do badaczy, którzy opisali systematyczne odstępstwa ludzkich ocen od modeli racjonalnego wyboru. Kahneman otrzymał Nagrodę Banku Szwecji w dziedzinie nauk ekonomicznych w 2002 r.; Tversky nie był jej laureatem. Heurystyka jest uproszczeniem pomagającym w ocenie sytuacji, a błąd poznawczy — systematycznym zniekształceniem tej oceny. Nie każdy skrót myślowy prowadzi do błędu. Źródło: NobelPrize.org.

  • Efekt potwierdzenia. Łatwiej zauważasz informacje zgodne z przyjętym wyjaśnieniem niż dane, które je podważają. Jeśli zakładasz, że opóźnienia powoduje sprzedaż, możesz przeoczyć oczekiwanie na akceptację oferty. Zapytaj: „Jakie dane pokazałyby, że moje wyjaśnienie jest błędne?”.
  • Przesadna pewność siebie. Sukces w jednej sytuacji nie dowodzi trafności oceny w kolejnej. Oddziel to, co wiesz, od tego, co przewidujesz. Zamiast jednej prognozy zapisz zakres możliwych wyników i warunki, od których zależą.
  • Heurystyka dostępności. Najświeższy lub najbardziej emocjonujący incydent może zdominować ocenę. Jedna głośna reklamacja nie mówi jeszcze, jaki problem jest najczęstszy. Porównaj ją z liczbą i rodzajem reklamacji w ustalonym okresie.
  • Paraliż analityczny. To trudność w przejściu od analizy do wyboru, a nie pojedynczy błąd poznawczy. Ustal, jakich danych naprawdę potrzebujesz, jaki jest termin decyzji i które działania można bezpiecznie odwrócić. Nie każda dodatkowa analiza zmniejsza istotną niepewność.

Jak stres i presja wpływają na proces decyzyjny lidera?

Przegląd Mather i Lighthall (2012) wskazuje, że stres może zmieniać sposób uczenia się z nagród i strat oraz podejmowania ryzyka. Kierunek zmian zależy od warunków badania i cech uczestników. Nie uzasadnia to uniwersalnej tezy, że pod presją zdolność lidera do oceny sytuacji spada o określony procent. Wyników zadań laboratoryjnych nie należy automatycznie przenosić na decyzje zarządu. Źródło: Mather i Lighthall.

W praktyce warto sprawdzić także organizacyjne źródła presji: ile spraw czeka na jedną osobę, czy są zastępstwa, czy konsultacje mają termin i czy wiadomo, kto może rozpocząć działanie. Ćwiczenie autorefleksji nie rozwiąże kolejki decyzji, jeśli wszystkie wymagają zgody właściciela.

Co badania mówią o jakości procesu decyzyjnego?

Lovallo i Sibony (2010) opisali analizę 1048 ważnych decyzji biznesowych. W podzbiorze 673 decyzji, dla których dostępne były dane ROI, różnica między najwyższym a najniższym kwartylem jakości procesu wynosiła 6,9 punktu procentowego ROI. Nie był to eksperyment pokazujący skuteczność szkolenia ani wzrost trafności decyzji o 7%. Wynik wskazuje na związek jakości procesu z rezultatami; nie jest obietnicą takiego zwrotu w konkretnej firmie. Źródło: The case for behavioral strategy.

Praktyczne sposoby ograniczania pułapek poznawczych

  • Najpierw zapisz problem i kryteria wyboru. Co ma się zmienić? Po czym poznasz, że wybrany wariant spełnia oczekiwania? Oddziel kryteria od preferencji osoby o najwyższej pozycji w firmie.
  • Oddziel fakty, interpretacje i założenia. „Termin przesunięto trzy razy” to informacja do sprawdzenia. „Zespół nie chce współpracować” jest interpretacją, która wymaga dodatkowych danych.
  • Zbierz opinie przed ujawnieniem własnego wyboru. Poproś uczestników o samodzielne zapisanie propozycji. Następnie omów rozbieżności i dane, na których opierają swoje oceny.
  • Przeprowadź krótkie premortem. Wyobraźcie sobie porażkę projektu i spiszcie jej możliwe przyczyny. Opis metody: Gary Klein (2007).
  • Ustal role i terminy. Kto podejmuje decyzję, kto konsultuje, kto akceptuje i kogo trzeba poinformować? Konsultacja nie musi oznaczać prawa weta, a rekomendacja nie zawsze upoważnia do rozpoczęcia działania.
  • Zaplanuj przegląd decyzji. Zapisz, jakie sygnały skłonią do zmiany kierunku. Oceniaj decyzję na podstawie informacji dostępnych w chwili wyboru, nie wyłącznie późniejszego wyniku.

Przykład hipotetyczny: firma rozważa przyjęcie dużego zlecenia z krótkim terminem. Zanim właściciel powie „bierzemy”, sprzedaż sprawdza warunki handlowe, operacje dostępne moce, a finanse przepływy pieniężne. Osoba odpowiedzialna za decyzję porównuje warianty według wcześniej ustalonych kryteriów. Taki porządek nie usuwa ryzyka, ale pozwala wskazać, które założenia trzeba sprawdzić.

Rozwijanie wiedzy o sobie

Analiza Korn Ferry z 2015 r. objęła 6977 samoocen osób pracujących w 486 spółkach publicznych. W słabiej radzących sobie firmach badani byli o 79% bardziej skłonni wykazywać niski poziom samoświadomości niż w firmach z lepszym zwrotem z akcji. Nie oznacza to, że w jednej grupie 79% liderów miało wysoką samoświadomość, a w drugiej 21%. To związek statystyczny, nie dowód, że rozwijanie samoświadomości samo spowoduje poprawę wyników finansowych. Źródło: Korn Ferry Institute.

Praktycznym początkiem jest rozmowa o konkretnych zachowaniach: kiedy przerywasz dyskusję, jakie informacje pomijasz i czy zespół może zakwestionować Twoją propozycję. Jeśli korzystasz z programu rozwojowego, uzgodnij obserwowalny cel zmiany i sposób jego oceny. Nie zakładaj z góry określonego ROI z coachingu.

Lider pod presją — od czego zacząć?

Wybierz jedną powtarzającą się decyzję, która dziś zajmuje za dużo czasu lub wraca do zarządu. Opisz jej cel, kryteria, potrzebne dane i role. Po kilku kolejnych decyzjach sprawdź czas oczekiwania, liczbę ponownych uzgodnień i jakość wykonania. To propozycja praktycznej ewaluacji, nie obietnica określonej poprawy.

Zobacz case study uporządkowania decyzji w firmie liczącej 160 osób oraz poradnik o psychologii podejmowania decyzji. Jeśli potrzebujesz wsparcia w organizacji procesu lub pracy nad sposobem działania menedżerów, porozmawiajmy o sytuacji w Twojej firmie.

Źródła i zakres wniosków

  1. Lovallo, D., Sibony, O. (2010). The case for behavioral strategy. Analiza decyzji biznesowych; nie eksperyment szkoleniowy.
  2. Mather, M., Lighthall, N. R. (2012). Risk and Reward Are Processed Differently in Decisions Made Under Stress. Przegląd badań; ograniczenia przenoszenia wyników na organizacje opisano wyżej.
  3. Klein, G. (2007). Performing a Project Premortem. Opis techniki.
  4. Korn Ferry Institute (2015). Study Shows Link between Self-Awareness and Company Financial Performance. Analiza zależności, nie dowód przyczynowy.
  5. NobelPrize.org (2002). Komunikat o nagrodzie w dziedzinie nauk ekonomicznych.

Opracowanie: Instytut Gaussa

Spotkajmy się

Opowiedz o sytuacji w Twojej firmie. Porozmawiamy o tym, co utrudnia działanie i od czego warto zacząć.

Dariusz Ambroziak

O autorze

Dariusz Ambroziak – psycholog organizacji z ponad 20-letnim doświadczeniem, konsultant i menedżer projektów. Pracuje z zarządami i menedżerami nad rozwojem organizacji, strategią, kompetencjami i efektywnością. Współautor książek „Pięć wymiarów człowieka” oraz „Oszustwa i nieuczciwość w organizacjach”. Absolwent Uniwersytetu SWPS (mgr) i Akademii Leona Koźmińskiego (MBA).

Poznaj ekspertów Instytutu Gaussa