Autor: Dariusz Ambroziak

STUDIUM PRZYPADKU · ROZWÓJ PRZYWÓDZTWA
Rozwój przez wyzwania: od inżyniera do menedżera
Ośmiomiesięczny proces rozwojowy, który pomógł wybitnemu inżynierowi objąć odpowiedzialność za 52-osobowy dział działający w czterech biurach regionalnych.
Najważniejsze informacje
Organizacja: Firma z branży budowlanej
Punkt wyjścia: Ceniony ekspert techniczny awansował na stanowisko osoby zarządzającej 52 pracownikami w czterech lokalizacjach
Rezultat: Lepsze planowanie, wyraźniejsza rola menedżerska i skuteczniejszy udział w decyzjach najwyższego kierownictwa
Kontekst
Nowy szef działu był bardzo cenionym inżynierem. Awans zmienił charakter jego pracy: wiedza techniczna nie wystarczała, ponieważ nowa rola wymagała planowania, delegowania, rozumienia finansów i wywierania wpływu w całej organizacji.

Wyzwanie biznesowe
Menedżer musiał przestać traktować nowe stanowisko jako rozszerzenie roli eksperta i zacząć kierować dużym, rozproszonym geograficznie działem, jednocześnie wnosząc wartość do decyzji dotyczących całej firmy.
Co pokazała diagnoza
- Występowała znaczna luka w planowaniu operacyjnym i strategicznym.
- Menedżer stosował zbyt wąski zakres sposobów wywierania wpływu na pracowników.
- Miał trudność z rozumieniem oczekiwań związanych z nową rolą oraz działania organizacji jako całości.
- Brakowało mu podstawowej umiejętności czytania i wykorzystywania dokumentów finansowych firmy w decyzjach zarządczych.
Co zrobiliśmy
- Konsultant pracował z menedżerem w jego rzeczywistym środowisku pracy przez osiem miesięcy.
- Program obejmował dziesięć sesji trwających do trzech godzin oraz dwa krótsze spotkania z prezesem.
- Między sesjami menedżer realizował praktyczne zadania wymagające innego sposobu rozwiązywania bieżących problemów.
- Krótkie konsultacje telefoniczne i mailowe wspierały go w podejmowaniu decyzji, gdy pojawiały się nowe sytuacje.
Rezultaty
- Ograniczył bezpośrednią pracę projektową do wsparcia eksperckiego w wyjątkowych lub szczególnie trudnych przypadkach.
- Poprawił planowanie i zaakceptował, że nie może już organizować czasu wokół swoich wcześniejszych obowiązków technicznych.
- Zmienił sposób komunikacji i stał się wartościowym uczestnikiem spotkań najwyższego kierownictwa.
- Przeszedł od roli kolegi i przyjaciela do roli menedżera, zachowując dobre relacje z zespołem.
Dzięki wsparciu konsultantów Instytutu Gaussa przeszedłem z AutoCAD-a do Excela.
Perspektywa klienta
Co pokazuje to studium przypadku
Rozwój menedżerski jest najbardziej skuteczny, gdy nauka dotyczy rzeczywistych decyzji, terminów i konsekwencji. Celem nie jest rezygnacja z wiedzy technicznej, lecz wykorzystanie jej z perspektywy nowej roli organizacyjnej.

STUDIUM PRZYPADKU · ŁAD W FIRMIE RODZINNEJ
Profesjonalizacja zarządu w firmie rodzinnej
Jak firma rodzinna zbudowała nowy zarząd i przygotowała właścicieli do przejścia z zarządzania operacyjnego do rady nadzorczej.
Najważniejsze informacje
Organizacja: Firma rodzinna zarządzana przez właścicieli przez 30 lat
Punkt wyjścia: W ciągu pięciu lat skala działalności podwoiła się, wzrosła liczba pracowników i złożoność operacji
Rezultat: Trzech nowych członków zarządu, profesjonalny sposób zarządzania i zaplanowane przejście właścicieli do rady nadzorczej
Kontekst
Przez trzy dekady właściciele samodzielnie budowali firmę i nią zarządzali. Szybki wzrost zmienił skalę działalności, ale rekrutacja nadal opierała się głównie na poleceniach i współpracy z jednym znanym rekruterem.

Wyzwanie biznesowe
Firma potrzebowała zmienić skład zarządu. Właściciele dobrze znali biznes, ale nie mieli wcześniejszego doświadczenia w rekrutowaniu osób na poziomie zarządu ani w projektowaniu własnego odejścia od zarządzania operacyjnego.
Co pokazała diagnoza
- Formalnie zarząd liczył pięć osób, lecz rzeczywiste decyzje podejmowało trzech właścicieli; pozostali członkowie mieli ograniczony wpływ.
- Nie funkcjonowała realna struktura pracy zarządu, regulamin ani regularny cykl posiedzeń. Wiele decyzji zapadało doraźnie.
- Właściciele byli gotowi na zmianę, ale diagnoza kompetencji, motywacji i potencjału ujawniła luki, które powinien uzupełnić nowy skład zarządu.
Co zrobiliśmy
- Przygotowaliśmy kilkuletni plan przejścia właścicieli z zarządu do rady nadzorczej.
- Zdefiniowaliśmy wymagania dla poszczególnych ról w zarządzie, łącząc je ze strategią firmy i rozpoznanymi lukami kompetencyjnymi.
- Wsparliśmy wybór firmy executive search i koordynowaliśmy współpracę właścicieli, rekrutera oraz naszego zespołu diagnostycznego.
- Kandydaci na stanowiska prezesa oraz osób odpowiedzialnych za finanse i sprzedaż przeszli od sześciu do ośmiu testów psychologicznych i ustrukturyzowane wywiady.
Rezultaty
- Zatrudniono trzech nowych członków zarządu.
- Powstał profesjonalny zarząd z czytelniejszym zakresem odpowiedzialności i sposobem podejmowania decyzji.
- Struktura zarządzania została dostosowana do skali firmy oraz jej planów wzrostu.
- Właściciele przeszli do rady nadzorczej w terminie zbliżonym do pierwotnie zaplanowanego.
Byłem zaskoczony, jak sprawnie pracuje nowy zarząd. Nie wiedziałem, że można działać w ten sposób.
Perspektywa klienta
Co pokazuje to studium przypadku
Sukcesja z zarządu właścicielskiego wymaga jednoczesnego zaprojektowania rekrutacji, ładu organizacyjnego i nowej roli samych właścicieli. Ocena kandydatów według ogólnych kryteriów menedżerskich nie wystarczyłaby do uwzględnienia strategii firmy i jej rodzinnego kontekstu.

STUDIUM PRZYPADKU · STRATEGIA WŁAŚCICIELSKA
Droga od właściciela-menedżera do inwestora
Jak trzech akcjonariuszy uporządkowało decyzje właścicielskie, sprofesjonalizowało zarządzanie i przygotowało szybko rosnącą spółkę do kolejnego etapu rozwoju.
Najważniejsze informacje
Organizacja: Dynamicznie rosnąca firma deweloperska notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie
Punkt wyjścia: Trzech głównych akcjonariuszy kontrolowało łącznie 70% spółki
Rezultat projektu: Profesjonalny zarząd, uporządkowane role i zasady decyzji właścicielskich
Kontekst
Skala firmy rosła szybciej niż jej sposób zarządzania i podejmowania decyzji właścicielskich. Trzech głównych akcjonariuszy nadal silnie angażowało się w działania operacyjne, jednocześnie różniąc się wizją przyszłości organizacji.

Wyzwanie biznesowe
Właściciele potrzebowali dostosować organizację do nowej skali, ograniczyć napięcia między sobą oraz oddzielić decyzje właścicielskie od codziennego zarządzania bez utraty kontroli nad kierunkiem rozwoju spółki.
Co pokazała diagnoza
- Struktura organizacyjna nie odpowiadała już wielkości i złożoności firmy.
- Decyzje właścicielskie i zarządcze zapadały w nieefektywnych, częściowo nieformalnych procesach.
- Brakowało spójnej strategii właścicielskiej zaakceptowanej przez wszystkich trzech akcjonariuszy.
- Różne wizje rozwoju wpływały na codzienne działania, powodowały konflikty i obniżały produktywność.
Co zrobiliśmy
- Opracowaliśmy profile psychologiczne właścicieli oraz wybranych kluczowych menedżerów, aby zrozumieć style decyzyjne, motywację i możliwe źródła napięć.
- Poprowadziliśmy warsztaty, podczas których akcjonariusze wypracowali akceptowaną przez wszystkich strategię właścicielską.
- Przełożyliśmy strategię właścicielską na strategię organizacji i bardziej przejrzyste zasady ładu korporacyjnego.
- Wsparliśmy zmianę zarządu, wykorzystując diagnozę psychologiczną do wyboru osób zdolnych skutecznie działać w nowej strukturze.
Rezultaty
- W opisie projektu odnotowano ograniczenie napięć właścicielskich po uporządkowaniu zasad podejmowania decyzji. Nie przedstawiamy tego jako wyniku ilościowego pomiaru.
- Jeden z głównych akcjonariuszy opuścił zarząd i przeszedł do preferowanej roli eksperta oraz doradcy.
- Rozpoczął pracę profesjonalny zarząd z wyraźniejszą odpowiedzialnością za prowadzenie biznesu.
- Cztery lata po rozpoczęciu procesu właściciele sprzedali akcje w transakcji o wartości około 500 mln zł.
Granice wnioskowania. Późniejsza transakcja jest informacją o dalszych losach firmy, a nie dowodem, że doradztwo spowodowało sprzedaż lub określoną wycenę. Nie rozdzielamy w tym opisie wpływu zmian organizacyjnych od sytuacji rynkowej, kondycji spółki i pozostałych czynników transakcji. Nie jest to prognoza wyniku dla innej firmy.
Co pokazuje to studium przypadku
Profesjonalizacja rosnącej firmy właścicielskiej nie polega wyłącznie na zmianie stanowisk. Wymaga jawnej strategii właścicielskiej, zgodnych celów organizacyjnych i zasad zarządzania, które rozdzielają odpowiedzialność właścicieli oraz kadry zarządzającej.
WYSTĄPIENIE · LEGIA SPORTS BAR · PSYCHOLOGIA ORGANIZACJI
Pięć wymiarów człowieka w pracy – spotkanie w Legii Warszawa

Co sprawia, że człowiek jest skuteczny i spełniony w pracy? Dariusz Ambroziak przedstawił w Legii Warszawa model pięciu wymiarów człowieka: temperamentu, osobowości, motywacji do pracy, kompetencji oraz taktyk wpływu. Spotkanie pokazało, dlaczego decyzje o karierze i rozwoju warto opierać na pełniejszej diagnozie niż sam opis doświadczenia zawodowego.
W skrócie
- Wystąpienie odbyło się w Legia Sports Bar w ramach wielkanocnej edycji cyklu „Zjedzmy i Posłuchajmy”.
- Dariusz Ambroziak omówił pięć wymiarów opisanych w książce „Pięć wymiarów człowieka”.
- Model porządkuje temperament, osobowość, motywację do pracy, kompetencje i taktyki wpływu.
- Jego zastosowanie pomaga trafniej analizować dopasowanie człowieka do roli, zespołu i środowiska organizacyjnego.
Człowiek jest bardziej złożony niż stanowisko
Opis stanowiska, życiorys i wyniki zawodowe pokazują tylko fragment funkcjonowania człowieka. Dwie osoby z podobnym doświadczeniem mogą zupełnie inaczej reagować na presję, podejmować decyzje, angażować energię, uczyć się i wpływać na otoczenie. Z tego powodu trafna diagnoza nie powinna ograniczać się do pytania, co dana osoba dotychczas robiła.
Podczas spotkania w Legii Warszawa punktem wyjścia były pytania: ile wymiarów ma człowiek, które z nich stanowią jego mocną stronę oraz jaką pracę warto wykonywać, by osiągać wysoką efektywność i jednocześnie odczuwać spełnienie. Model pięciu wymiarów tworzy uporządkowany język do rozmowy o tych zależnościach.
Pięć wymiarów człowieka
1. Temperament – tempo i poziom energii
Temperament wiąże się między innymi z naturalnym poziomem aktywacji, szybkością reagowania i tolerancją na intensywność bodźców. Ma znaczenie w rolach wymagających szybkiego działania, długotrwałej koncentracji albo częstych zmian. Nie jest oceną człowieka — pomaga zrozumieć, w jakich warunkach jego sposób funkcjonowania będzie najbardziej efektywny.
2. Osobowość – trwałe wzorce działania
Osobowość opisuje względnie trwałe tendencje dotyczące myślenia, przeżywania i zachowania. Może wpływać na sposób budowania relacji, radzenia sobie z niepewnością, podejmowania ryzyka czy organizowania pracy. W organizacji warto analizować ją w kontekście realnych wymagań roli, a nie jako oderwaną od sytuacji etykietę.
3. Motywacja do pracy – co uruchamia wysiłek
Motywacja odpowiada na pytanie, dlaczego człowiek podejmuje działanie i co podtrzymuje jego zaangażowanie. Dla jednej osoby znaczenie może mieć autonomia, dla innej wpływ, rozwój, bezpieczeństwo albo możliwość osiągania mierzalnych rezultatów. Sama znajomość zadania nie wystarcza — trzeba jeszcze sprawdzić, czy osoba ma zgodne cele i czy środowisko wzmacnia potrzebne zachowania.
4. Kompetencje – co człowiek potrafi wykonać
Kompetencje powinny być opisywane za pomocą konkretnych zachowań widocznych w działaniu. Ogólne hasła, takie jak „przywództwo” czy „komunikacja”, stają się użyteczne dopiero wtedy, gdy wiadomo, czego oczekuje dana rola, w jakiej sytuacji zachowanie ma się pojawić i po czym rozpoznamy jego skuteczność.
5. Taktyki wpływu – jak oddziałujemy na innych
Praca w organizacji odbywa się w sieci zależności. Taktyki wpływu opisują sposoby, dzięki którym człowiek przekonuje, angażuje, negocjuje lub uruchamia działanie innych osób. Znaczenie ma nie tylko to, czy wpływ przynosi natychmiastowy rezultat, lecz również jakie pozostawia konsekwencje dla zaufania, odpowiedzialności i dalszej współpracy.

Pięć wymiarów nie wyczerpuje psychologicznej złożoności człowieka. Daje jednak praktyczną mapę, która pomaga połączyć właściwości osoby z wymaganiami pracy i organizacji.
Jak wykorzystać model w organizacji?
Model może porządkować rozmowy o rekrutacji, rozwoju, sukcesji i zmianie roli. Zamiast szukać jednej uniwersalnej cechy „dobrego pracownika” lub „dobrego menedżera”, organizacja może sprawdzić kilka odrębnych obszarów. Pozwala to odróżnić niedopasowanie energetyczne od braku motywacji, luki kompetencyjnej albo nieskutecznego sposobu wpływania na ludzi.
Takie rozróżnienie jest ważne, ponieważ każde źródło trudności wymaga innej interwencji. Szkolenie może rozwinąć umiejętność, lecz nie rozwiąże problemu wynikającego z chronicznego przeciążenia albo celów sprzecznych z kierunkiem organizacji. Trafna diagnoza chroni przed kosztownymi i przypadkowymi działaniami rozwojowymi.

Pytania pomocne w diagnozie
- Jakiego tempa, intensywności i sposobu reagowania wymaga dana rola?
- Które wzorce osobowości wspierają działanie, a które mogą utrudniać funkcjonowanie w określonym środowisku?
- Co rzeczywiście motywuje osobę do pracy i czy ma ona zgodne cele z zespołem oraz organizacją?
- Jakie zachowania składają się na potrzebne kompetencje i jak można je obserwować?
- Jak osoba wpływa na innych oraz jakie skutki jej sposób działania pozostawia w relacjach?
Najczęstsze pytania
Czy pięć wymiarów opisuje całego człowieka?
Nie. Jak podkreślono w relacji ze spotkania, model nie wyczerpuje psychologicznej, fizycznej ani duchowej złożoności człowieka. Porządkuje jednak obszary szczególnie użyteczne w kontekście pracy i organizacji.
Czy model można stosować w rekrutacji?
Może wspierać definiowanie wymagań roli i interpretowanie danych diagnostycznych. Warunkiem jest stosowanie rzetelnych metod oraz odnoszenie wyników do konkretnych zadań, a nie ocenianie człowieka na podstawie pojedynczej cechy.
Dlaczego kompetencje nie wystarczają?
Człowiek może posiadać potrzebne umiejętności, ale nie mieć energii, motywacji lub warunków do ich wykorzystania. Dlatego skuteczność należy analizować jako wynik wielu współdziałających wymiarów.
Chcesz lepiej rozumieć potencjał ludzi w organizacji?
Instytut Gaussa wspiera firmy w diagnozie potencjału, projektowaniu modeli kompetencyjnych oraz rozwoju menedżerów i zespołów.
Szczegóły materiału
- Temat: Pięć wymiarów człowieka
- Ekspert: Dariusz Ambroziak, Instytut Gaussa
- Cykl: „Zjedzmy i Posłuchajmy” – edycja wielkanocna
- Miejsce: Legia Warszawa, Legia Sports Bar
- Autor relacji: Marcin Sobczyk
- Data publikacji: 28 marca 2024 r.
WEBINAR · ALUMNI WEBINARS · KARIERA MENEDŻERSKA
5 psychologicznych barier w osiąganiu sukcesów przez menedżerów i menedżerki

Kariera menedżerska wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia. O jej jakości decydują również energia, sposób angażowania wysiłku, motywacja, kompetencje oraz zdolność wpływania na ludzi. Tym pięciu psychologicznym barierom Dariusz Ambroziak poświęcił spotkanie z cyklu Alumni Webinars organizowane przez Klub Absolwentów Akademii Leona Koźmińskiego.
W skrócie
- Webinar dotyczył pięciu psychologicznych barier w osiąganiu sukcesów przez menedżerów i menedżerki.
- Analiza obejmowała energię fizjologiczną, wysiłek, motywację, kompetencje i wpływ na innych.
- Perspektywa Instytutu Gaussa łączy właściwości osoby z warunkami systemu organizacyjnego.
- Najważniejsze pytanie brzmi nie tylko „czy menedżer potrafi?”, lecz także „czy ma zasoby, motywację i zgodne cele?”.
Dlaczego psychologiczne bariery menedżerów są ważne?
Awans na stanowisko kierownicze często bywa traktowany jako naturalna konsekwencja dobrych wyników eksperckich. Tymczasem rola menedżera wymaga innego zestawu zachowań: podejmowania decyzji przy niepełnej informacji, regulowania własnej energii, budowania relacji, nadawania kierunku pracy i wywierania wpływu bez nadmiernego nacisku.
Dlatego problemy w zarządzaniu nie muszą wynikać z braku ambicji. Mogą pojawić się wtedy, gdy wymagania roli nie odpowiadają zasobom człowieka albo gdy organizacja wzmacnia zachowania sprzeczne z deklarowanymi oczekiwaniami. Rzetelna diagnoza pozwala oddzielić brak wiedzy od braku energii, motywacji czy warunków do działania.
Pięć barier, które warto diagnozować
1. Energia fizjologiczna
Pierwsza bariera dotyczy podstawowego zasobu: czy menedżer ma wystarczający poziom energii do realizowania zadań? Długotrwałe przeciążenie, brak regeneracji i praca w ciągłym trybie alarmowym obniżają jakość decyzji oraz zdolność dostrzegania sygnałów płynących z zespołu. Nawet wysokie kompetencje nie przynoszą pełnego efektu, gdy człowiek działa na granicy wydolności.
2. Sposób angażowania wysiłku
Znaczenie ma nie tylko ilość pracy, ale również kierunek wysiłku. Menedżer może bardzo intensywnie realizować własne priorytety, a jednocześnie nie uwzględniać potrzeb innych osób i zależności w organizacji. Skuteczne zarządzanie wymaga widzenia konsekwencji decyzji poza własnym obszarem oraz budowania zgodnych celów pomiędzy rolami i zespołami.
3. Osobista motywacja do roli
Nie każda osoba, która świetnie radzi sobie jako ekspert, będzie czerpała energię z zarządzania ludźmi. Warto sprawdzić, co rzeczywiście uruchamia osobisty proces motywacyjny: rozwiązywanie problemów, autonomia, wpływ, rozwój innych, rywalizacja czy odpowiedzialność za wynik. Sama pozycja w hierarchii nie gwarantuje trwałego zaangażowania.
4. Kompetencje menedżerskie, przedsiębiorcze i sprzedażowe
Kolejna bariera ma charakter wykonawczy: co menedżer rzeczywiście potrafi zrobić w sytuacjach wymagających planowania, delegowania, prowadzenia rozmów, podejmowania ryzyka czy budowania wartości dla klienta? Ogólna ocena „dobry” albo „słaby” nie wystarcza. Rozwój powinien opierać się na konkretnych zachowaniach, które można obserwować, ćwiczyć i mierzyć.
5. Wpływ na innych ludzi
Menedżer osiąga rezultaty poprzez innych, dlatego kluczowa jest skuteczność jego wpływu. Liczy się zdolność dopasowania komunikacji, budowania wiarygodności i uruchamiania odpowiedzialności bez odbierania ludziom samodzielności. Jeśli wpływ opiera się wyłącznie na formalnej władzy, może przynosić krótkoterminowe wykonanie, ale osłabiać inicjatywę i jakość współpracy.
Dobra diagnoza nie pyta wyłącznie, czy menedżer „rozumie”. Sprawdza, czy ma energię, motywację, potrzebne umiejętności, realny wpływ i zgodne cele.
Od oceny osoby do diagnozy systemu
Pięć barier tworzy praktyczną mapę rozmowy rozwojowej. Jej wartość polega na tym, że pozwala uniknąć zbyt prostych etykiet. Ten sam objaw — na przykład niewykonane zadanie — może mieć różne źródła: brak energii, niski sens działania, niejasne oczekiwania, niedostateczne umiejętności albo ograniczony wpływ na osoby, od których zależy rezultat.
Perspektywa psychologii organizacji rozszerza diagnozę o otoczenie: podział odpowiedzialności, informacje zwrotne, system motywacyjny, relacje między zespołami oraz zgodność decyzji z deklarowanymi wartościami. Dzięki temu rozwój menedżera nie sprowadza się do kolejnego szkolenia, lecz może objąć zmianę warunków, w których ma działać.
Pytania pomocne w pracy z menedżerem
- Które zadania zwiększają energię menedżera, a które systematycznie ją wyczerpują?
- Czy wysiłek jest kierowany na rezultaty ważne dla całej organizacji, czy głównie na lokalne priorytety?
- Co naprawdę motywuje tę osobę do pełnienia roli kierowniczej?
- Jakich konkretnych zachowań brakuje jej w zadaniach menedżerskich, przedsiębiorczych lub sprzedażowych?
- Na kogo potrafi wpływać skutecznie, w jakich sytuacjach i jakimi metodami?
- Czy cele osoby, zespołu i organizacji są ze sobą zgodne?
Najczęstsze pytania
Czy każdą barierę można rozwinąć?
Wiele kompetencji i sposobów działania można wzmacniać, ale najpierw trzeba rozpoznać źródło trudności. Innego rozwiązania wymaga brak umiejętności, innego chroniczne przeciążenie, a jeszcze innego niedopasowanie motywacyjne do roli.
Czy dobry ekspert automatycznie będzie dobrym menedżerem?
Nie. Ekspertyza pomaga rozumieć pracę, lecz zarządzanie wymaga dodatkowo wpływu na ludzi, podejmowania decyzji, regulowania energii i działania w złożonych zależnościach organizacyjnych.
Od czego zacząć diagnozę menedżera?
Od opisania konkretnych sytuacji i zachowań, a następnie sprawdzenia pięciu obszarów: energii, wysiłku, motywacji, kompetencji i wpływu. Dopiero później warto wybierać działania rozwojowe.
Chcesz trafniej diagnozować potencjał menedżerów?
Instytut Gaussa wspiera organizacje w diagnozie potencjału, rozwoju liderów i projektowaniu warunków sprzyjających skutecznemu działaniu.
Szczegóły materiału
- Tytuł: 5 psychologicznych barier w osiąganiu sukcesów przez menedżerów/menedżerki
- Cykl: Alumni Webinars — trzecie spotkanie online
- Organizator: Klub Absolwentów Koźmińskiego – Kozminski University Alumni Club
- Ekspert: Dariusz Ambroziak, Instytut Gaussa
- Termin webinaru: 9 kwietnia 2024 r., godz. 18:00, online
- Data publikacji zapowiedzi: 14 marca 2024 r.
WYDARZENIE · KLUB KOMEDIOWY
Tygrysy biznesu: Pięć wymiarów korpoczłowieka – Darek Ambroziak i Jacek Wasilewski w Klubie Komediowym


Co się stanie, gdy psychologia organizacji trafi na scenę improwizowaną? 8 listopada 2023 roku w Klubie Komediowym Darek Ambroziak i Jacek Wasilewski rozmawiali o książce „Pięć wymiarów człowieka”, a komicy przekładali pojęcia ze świata pracy i zarządzania na sceniczne sytuacje.
W skrócie
- Wydarzenie połączyło rozmowę o psychologii organizacji z improwizacją Klubu Komediowego.
- Punktem wyjścia była książka „Pięć wymiarów człowieka” autorstwa Darka Ambroziaka, Victora Wekselberga i Jacka Wasilewskiego.
- Rozmowa dotyczyła temperamentu, osobowości, motywacji do pracy, kompetencji behawioralnych oraz taktyk wpływu.
- Wiedza ekspercka została zestawiona z humorem, który pozwala zobaczyć paradoksy codziennego życia organizacji.
Psychologia organizacji spotyka impro
Cykl „Tygrysy biznesu” potraktował świat zarządzania z charakterystycznym dla Klubu Komediowego dystansem. Zamiast klasycznego wykładu powstał format, w którym eksperci dostarczają tematów i pojęć, a improwizatorzy sprawdzają, jak brzmią one w codziennych, często absurdalnych sytuacjach zawodowych.
Takie zestawienie nie upraszcza psychologii. Przeciwnie — humor może ujawnić sprzeczności między tym, co organizacje deklarują, a tym, jak naprawdę działają ludzie. Sceniczna przesada pozwala wyraźniej zobaczyć błędne założenia dotyczące motywacji, awansów, komunikacji czy dopasowania pracownika do roli.
Pięć wymiarów korpoczłowieka
Tytuł wydarzenia nawiązywał do modelu przedstawionego w książce „Pięć wymiarów człowieka”. Autorzy pokazują w niej, że funkcjonowania człowieka w pracy nie da się trafnie opisać za pomocą jednego testu, etykiety albo prostego zestawu cech. Potrzebne jest spojrzenie na kilka uzupełniających się obszarów.
- Temperament — biologicznie uwarunkowany sposób reagowania na tempo, intensywność i obciążenie.
- Osobowość — względnie trwałe wzorce myślenia, odczuwania i zachowania.
- Motywacja do pracy — to, co uruchamia wysiłek, podtrzymuje zaangażowanie i nadaje działaniu kierunek.
- Kompetencje behawioralne — obserwowalne zachowania potrzebne do skutecznego wykonywania określonej roli.
- Repertuar taktyk wpływu — sposoby przekonywania, negocjowania i budowania oddziaływania na innych.
Nie istnieje jeden wymiar, który wyjaśnia człowieka w pracy. Dopiero zestawienie kilku perspektyw pozwala trafniej rozumieć jego możliwości, sposób działania i warunki potrzebne do rozwoju.
Komentarz redakcyjny Instytutu Gaussa
Jakie pytania pojawiły się na scenie?
Oficjalna zapowiedź wydarzenia koncentrowała się na praktycznych pytaniach: na jakim stanowisku dana osoba może się sprawdzić, w jaki sposób ją motywować i jak poprawiać jakość pracy osób już zatrudnionych. To pytania ważne zarówno dla liderów, jak i specjalistów HR, ponieważ dotyczą decyzji podejmowanych każdego dnia — od rekrutacji po rozwój i zmianę odpowiedzialności.
Model pięciu wymiarów pomaga unikać szybkich ocen. Ktoś może mieć odpowiednie kompetencje, ale potrzebować innego poziomu autonomii. Może być skuteczny w spokojnym środowisku, a tracić jakość działania pod presją wielu bodźców. Może też osiągać dobre wyniki, lecz korzystać z taktyk wpływu, które w dłuższej perspektywie osłabiają relacje.
Goście wydarzenia
Darek Ambroziak
Psycholog organizacji i partner zarządzający w Instytucie Gaussa. Projektuje rozwiązania psychologiczne dla firm i menedżerów, tworzy narzędzia pomiarowe oraz wspiera zespoły zarządzające w diagnozie i rozwoju. Jest współautorem książki „Pięć wymiarów człowieka”.
Jacek Wasilewski
Badacz języka, wykładowca, autor i specjalista od storytellingu. Zajmuje się tym, jak język kształtuje rozumienie sytuacji, relacji oraz decyzji. Współtworzył książkę, łącząc perspektywę komunikacyjną z psychologicznym opisem człowieka.
Trzecim współautorem książki jest dr Victor Wekselberg — psycholog organizacji zajmujący się między innymi motywacją, współpracą i projektowaniem narzędzi psychologicznych.
Dlaczego humor pomaga mówić o organizacjach?
Humor tworzy bezpieczny dystans do tematów, które w firmach bywają obciążone napięciem. Pozwala nazwać zachowania bez natychmiastowego przypisywania winy i zobaczyć mechanizmy, które w codzienności pozostają niewidoczne. Improwizacja dodatkowo pokazuje, że reakcje człowieka zależą od kontekstu, relacji i presji sytuacyjnej.
Dzięki temu spotkanie nie było jedynie promocją książki. Stało się eksperymentem komunikacyjnym: wiedza psychologiczna dostarczała mapy, a improwizacja sprawdzała, gdzie mapa zderza się z chaotycznym, nieprzewidywalnym życiem organizacji.
Najczęstsze pytania
Czym jest „korpoczłowiek”?
To żartobliwe określenie człowieka funkcjonującego w realiach organizacji. Wydarzenie wykorzystywało je do pokazania, że za stanowiskiem, procedurą i wynikiem zawsze stoi osoba o określonym temperamencie, osobowości, motywacji i sposobach wpływania na innych.
Czy wydarzenie było wykładem?
Nie. Oficjalna zapowiedź opisywała połączenie rozmowy eksperckiej z improwizacją sceniczną. Poważne zagadnienia ze świata pracy stawały się inspiracją dla komików.
Do kogo skierowana jest książka?
Do osób, które chcą lepiej rozumieć zachowania ludzi w pracy: menedżerów, liderów, specjalistów HR, konsultantów oraz czytelników zainteresowanych psychologią organizacji.
Szczegóły wydarzenia
- Tytuł: „Tygrysy biznesu: Pięć wymiarów korpoczłowieka”
- Goście: Darek Ambroziak i Jacek Wasilewski
- Data: 8 listopada 2023 r., godz. 19:00
- Miejsce: Klub Komediowy, Warszawa
- Cena biletu wskazana w zapowiedzi: 45 zł
- Źródło: oficjalna strona Klubu Komediowego
Tekst jest autorskim omówieniem archiwalnej zapowiedzi wydarzenia, przygotowanym na potrzeby sekcji medialnej Instytutu Gaussa.
PODCAST · RADIO NOWY ŚWIAT
Dariusz Ambroziak w Radiu Nowy Świat – „W głębi duszy 155”


W skrócie
Gościem Elizy Michalik w audycji „W głębi duszy 155” był Dariusz Ambroziak — psycholog organizacji z Instytutu Gaussa i współautor książki „Pięć wymiarów człowieka”. Odcinek został opublikowany 23 lipca 2023 roku w Radiu Nowy Świat i trwa 56 minut 36 sekund.
Program „W głębi duszy” koncentruje się na człowieku, jego doświadczeniach i świecie wewnętrznym. Obecność psychologa organizacji otwiera przy tym perspektywę szczególnie ważną dla liderów i zespołów: człowieka w pracy nie da się trafnie opisać wyłącznie przez stanowisko, kompetencje lub wynik. Znaczenie mają także indywidualne predyspozycje, sposób budowania relacji oraz środowisko, w którym dana osoba działa.
O rozmowie Dariusza Ambroziaka z Elizą Michalik
Oficjalny opis odcinka przedstawia Dariusza Ambroziaka jako psychologa organizacji z Instytutu Gaussa oraz współautora książki „Pięć wymiarów człowieka”. Sama formuła audycji Elizy Michalik jest poświęcona osobom, które łączą wiedzę, pasję i doświadczenie oraz chcą dzielić się własnym spojrzeniem ze słuchaczami.
To dobre tło do rozmowy o psychologii organizacji, ponieważ zachowania obserwowane w firmach mają jednocześnie wymiar indywidualny i społeczny. Decyzje, współpraca, motywacja czy reagowanie na zmianę nie wynikają z jednej cechy. Są rezultatem spotkania człowieka z wymaganiami roli, kulturą organizacji, stylem zarządzania i relacjami w zespole.
Dlaczego perspektywa psychologii organizacji jest ważna?
- Pomaga lepiej rozumieć zachowania. Zamiast szybko oceniać człowieka, pozwala sprawdzić, jakie czynniki osobiste i organizacyjne wpływają na jego sposób działania.
- Porządkuje rozmowę o dopasowaniu. Kompetencje są ważne, ale nie wyjaśniają w pełni, jak osoba podejmuje decyzje, współpracuje i funkcjonuje pod presją.
- Ułatwia trafniejsze decyzje menedżerskie. Dobra diagnoza pozwala odróżnić problem jednostki od problemu roli, zespołu lub całego systemu organizacyjnego.
- Chroni przed prostymi receptami. Wymiana pracownika albo jednorazowe szkolenie nie zawsze usuwa przyczynę trudności, jeśli organizacja nie zmienia warunków, które podtrzymują dany problem.
„Pięć wymiarów człowieka” jako punkt wyjścia
Książka „Pięć wymiarów człowieka”, której współautorem jest Dariusz Ambroziak, stanowi punkt odniesienia do myślenia o człowieku w sposób wielowymiarowy. W praktyce organizacyjnej oznacza to odejście od pojedynczych etykiet i poszukiwanie pełniejszego obrazu osoby: jej możliwości, preferencji, sposobu funkcjonowania oraz relacji z otoczeniem.
Dla lidera taki sposób patrzenia ma konkretne znaczenie. Pomaga lepiej dobierać zadania, prowadzić rozmowy rozwojowe, rozpoznawać źródła napięć i projektować środowisko, w którym ludzie mogą działać skutecznie bez utraty podmiotowości.
Perspektywa Instytutu Gaussa
W Instytucie Gaussa traktujemy diagnozę jako narzędzie do podejmowania lepszych decyzji, a nie jako sposób przyklejania ludziom etykiet. Wartość psychologii organizacji pojawia się wtedy, gdy wiedza o człowieku zostaje połączona z realnym kontekstem pracy: celami, odpowiedzialnością, kulturą firmy i jakością współpracy.
Rozmowy takie jak „W głębi duszy” przypominają, że za każdą rolą zawodową stoi osoba z własnym doświadczeniem i sposobem rozumienia świata. Organizacja, która potrafi tę złożoność dostrzec, ma większą szansę budować dojrzałe przywództwo, trafniej rozwijać ludzi i ograniczać koszt nietrafionych decyzji personalnych.
Najczęściej zadawane pytania
Kto był gościem audycji „W głębi duszy 155”?
Gościem Elizy Michalik był Dariusz Ambroziak, psycholog organizacji z Instytutu Gaussa i współautor książki „Pięć wymiarów człowieka”.
Kiedy opublikowano rozmowę?
Odcinek ukazał się 23 lipca 2023 roku w serwisie Radia Nowy Świat. Nagranie trwa 56 minut i 36 sekund.
Gdzie można posłuchać audycji?
Odcinek jest dostępny na oficjalnej stronie Radia Nowy Świat. Przycisk poniżej prowadzi bezpośrednio do materiału źródłowego.
Źródło: Radio Nowy Świat, „W głębi duszy 155”.
Szczegóły audycji
Tytuł: „W głębi duszy 155”
Radio: Radio Nowy Świat
Prowadząca: Eliza Michalik
Gość: Dariusz Ambroziak
Data publikacji: 23 lipca 2023 r.
Czas trwania: 56:36
PODCAST · TOK FM
Pracownika nie zmienisz, możesz zmienić pracownika, ale to nic nie zmieni [„Pięć wymiarów człowieka”]

W skrócie
Audycja TOK FM z udziałem dr. Victora Wekselberga i prof. Jacka Wasilewskiego dotyczy książki „Pięć wymiarów człowieka” oraz tego, jak rozumieć człowieka w środowisku pracy. Jej ważny punkt wyjścia brzmi: sama wymiana pracownika nie rozwiązuje problemu, jeśli organizacja nie rozpozna, co wpływa na jego zachowanie, współpracę i efektywność.
Materiał jest szczególnie użyteczny dla właścicieli firm, liderów i osób odpowiedzialnych za zespoły. Przypomina, że za trudnością może stać nie tylko indywidualna decyzja lub kompetencja, ale również sposób komunikacji, zakres odpowiedzialności, obciążenie, relacje i reguły działania firmy.
O rozmowie
Karolina Głowacka rozmawia z dr. Victorem Wekselbergiem i prof. Jackiem Wasilewskim o książce „Pięć wymiarów człowieka”, diagnozie psychologicznej w pracy, coachingu oraz współpracy. Goście zwracają uwagę na potrzebę rozumienia uwarunkowań pracownika zamiast podejmowania szybkich prób zmiany samej osoby.
Perspektywa Instytutu Gaussa
Poniższe rozwinięcie jest komentarzem Instytutu Gaussa do tematu poruszonego w audycji, a nie zapisem rozmowy. W praktyce organizacyjnej często spotykamy sytuacje, w których firma zaczyna od pytania: „kogo trzeba wymienić?”. Zanim jednak zapadnie taka decyzja, warto sprawdzić, czy problem nie jest skutkiem źle zdefiniowanej roli, niejasnych priorytetów lub niedopasowanego sposobu współpracy.
Dlaczego zmiana pracownika nie zawsze rozwiązuje problem?
Nowa osoba może wejść w ten sam układ: z tymi samymi oczekiwaniami, konfliktami, ograniczeniami decyzyjnymi i tempem pracy. Jeżeli przyczyna trudności znajduje się w systemie organizacyjnym, wymiana pracownika może przynieść jedynie krótkotrwałą ulgę. Po kilku miesiącach organizacja często wraca do podobnego problemu, tylko z inną osobą w roli głównej.
Nie oznacza to, że każdą sytuację należy rozwiązywać przez rozwój lub coaching. Czasem rozstanie jest właściwą decyzją. Ważne jednak, aby była poprzedzona uczciwą diagnozą: czy pracownik zna standardy, ma zasoby do wykonania zadania, otrzymuje informację zwrotną i działa w środowisku, które pozwala mu wykorzystać kompetencje?
Co warto zdiagnozować przed podjęciem decyzji?
- Rolę i oczekiwania — czy zakres odpowiedzialności, cele i kryteria sukcesu są naprawdę jasne?
- Kompetencje i zasoby — czy osoba otrzymała wiedzę, narzędzia, czas oraz wsparcie potrzebne do wykonania pracy?
- Relacje i komunikację — czy w zespole jest przestrzeń na pytania, informację zwrotną i rozwiązywanie napięć?
- Warunki organizacyjne — czy procesy, decyzje i priorytety nie utrudniają działania bardziej niż indywidualne braki?
- Motywację i dopasowanie — czy sposób pracy, rodzaj zadań i wartości organizacji odpowiadają temu, w czym dana osoba może być skuteczna?
Co może zrobić lider?
Po pierwsze: nazwać problem konkretnie. Zamiast oceny „nie angażuje się”, warto opisać obserwowalne zachowanie, jego wpływ na zespół oraz oczekiwany standard. To pozwala przejść od etykiet do rozmowy o działaniu.
Po drugie: sprawdzić kontekst. Lider powinien zadać pytanie, co w organizacji pomaga, a co utrudnia wykonanie zadania. Czasem potrzebna jest zmiana sposobu podejmowania decyzji, podziału odpowiedzialności lub przepływu informacji, a nie kolejna rozmowa motywacyjna.
Po trzecie: ustalić kolejny krok i miernik zmiany. Dobra diagnoza kończy się prostym planem: kto, co i do kiedy zmieni, po czym sprawdzimy efekt oraz jakie wsparcie będzie dostępne. Dzięki temu rozwój nie pozostaje ogólną deklaracją.
Najważniejsze wnioski
- Trudności pracownika warto rozpatrywać razem z warunkami, w których wykonuje pracę.
- Rzetelna diagnoza zmniejsza ryzyko kosztownych i pochopnych decyzji personalnych.
- Rozwój jest skuteczniejszy, gdy łączy perspektywę człowieka, relacji i organizacji.
- Zmiana w firmie wymaga nie tylko oczekiwań wobec osoby, ale też odpowiedzialności po stronie systemu pracy.
Najczęściej zadawane pytania
Czy każdą trudność w pracy można rozwiązać zmianą organizacji?
Nie. Czasem problem dotyczy rzeczywistego niedopasowania kompetencji, odpowiedzialności lub postawy konkretnej osoby. Diagnoza służy temu, aby odróżnić sytuacje wymagające zmiany warunków pracy od tych, w których potrzebna jest decyzja personalna.
Czy coaching wystarczy, gdy zespół nie osiąga wyników?
Coaching może wspierać rozwój, ale nie zastąpi jasnych celów, dobrego procesu pracy i odpowiedzialności lidera. Najlepsze efekty przynosi wtedy, gdy jest częścią szerszego działania organizacyjnego.
Od czego zacząć diagnozę w firmie?
Od rozmowy o faktach: co dokładnie nie działa, od kiedy, gdzie pojawia się trudność i jaki ma wpływ na wynik. Następnie warto zebrać perspektywy osób zaangażowanych oraz przyjrzeć się roli, procesom i relacjom w zespole.
Porozmawiajmy o wyzwaniach Twojej organizacji
Instytut Gaussa wspiera organizacje w diagnozie, budowaniu współpracy i rozwoju liderów. Skontaktuj się z nami, jeśli chcesz porozmawiać o sytuacji w swojej firmie.
Źródło audycji: Radio TOK FM.
Szczegóły audycji:
8 lipca 2023 · 16 minut
Prowadząca: Karolina Głowacka
Goście: dr Victor Wekselberg i prof. Jacek Wasilewski
PODCAST · COLLIERS · PRACA HYBRYDOWA
Praca hybrydowa – nowa rzeczywistość czy dopiero początek zmian w organizacjach?

W skrócie
Praca hybrydowa nie jest jednorazową zmianą grafiku ani prostym podziałem tygodnia na dni w biurze i w domu. To trwała zmiana sposobu działania organizacji: komunikacji, zarządzania, przepływu wiedzy, budowania relacji i oceny efektywności. W podcaście Colliers Grzegorz Rajca i Dariusz Ambroziak pokazują, dlaczego samo ogłoszenie modelu hybrydowego nie kończy procesu zmiany.
Rozmowa dotyczy skutków zmian, które zaszły w sposobie pracy w ciągu trzech lat poprzedzających publikację. Eksperci omawiają rozbieżność oczekiwań pracowników i pracodawców, obawy organizacji, powroty do biur, dobre praktyki oraz mity narosłe wokół pracy zdalnej i hybrydowej.
Dlaczego wdrożenie pracy hybrydowej nie kończy zmiany?
Organizacja może ustalić liczbę dni pracy zdalnej, przygotować regulamin i wyposażyć pracowników w narzędzia, a mimo to nadal doświadczać trudności. Formalny model odpowiada na pytanie, skąd ludzie wykonują zadania. Nie rozstrzyga jednak, jak mają współpracować, podejmować decyzje, przekazywać odpowiedzialność i utrzymywać dostęp do wiedzy.
Hybryda zmienia codzienne zachowania. Część komunikacji, która wcześniej odbywała się spontanicznie, wymaga teraz świadomego zaprojektowania. Liderzy muszą inaczej planować spotkania, dbać o równy dostęp do informacji i oceniać pracę na podstawie rezultatów, a nie samej obecności. Zespoły potrzebują również jasnych zasad dotyczących dostępności, priorytetów i sytuacji, w których spotkanie na żywo wnosi rzeczywistą wartość.
Rozbieżność oczekiwań pracowników i pracodawców
Pracownicy często kojarzą model hybrydowy z autonomią, oszczędnością czasu i możliwością lepszego dopasowania pracy do życia. Organizacja może natomiast koncentrować się na koordynacji, innowacyjności, bezpieczeństwie informacji, integracji nowych osób i utrzymaniu kultury. Te perspektywy nie muszą się wykluczać, lecz wymagają diagnozy i uzgodnienia zasad.
Kluczowe pytanie nie brzmi wyłącznie, czy obie strony tak samo rozumieją pracę hybrydową, lecz czy mają zgodne cele dotyczące jakości, dostępności, efektywności i współpracy. Jeżeli cele są rozbieżne, spór o liczbę dni w biurze staje się tylko widocznym objawem głębszego problemu.
Praca hybrydowa: najczęstsze obawy organizacji
- Spadek przepływu wiedzy – informacje mogą pozostawać w wąskich grupach i docierać do części zespołu z opóźnieniem.
- Osłabienie relacji – mniejsza liczba spontanicznych kontaktów utrudnia budowanie zaufania, zwłaszcza nowym pracownikom.
- Nierówny dostęp do wpływu – osoby częściej obecne w biurze mogą mieć łatwiejszy kontakt z decydentami.
- Przeciążenie spotkaniami – organizacja zastępuje brak kontaktu dodatkowymi wideokonferencjami, zamiast przeprojektować sposób pracy.
- Trudność w ocenie efektywności – menedżerowie przyzwyczajeni do kontroli obecności potrzebują nowych wskaźników i zachowań zarządczych.
Czy można zmusić pracowników do powrotu do biura?
Formalna decyzja o obecności w biurze nie gwarantuje zaangażowania ani dobrej współpracy. Może zmienić miejsce wykonywania zadań, ale nie usuwa przyczyn oporu. Dlatego przed wprowadzeniem obowiązkowych powrotów warto ustalić, jaki problem ma rozwiązać obecność i czy pracownicy widzą jej sens w konkretnych zadaniach.
Biuro może wspierać pracę wymagającą intensywnej wymiany wiedzy, integracji, uczenia się i budowania relacji. Praca zdalna może sprzyjać koncentracji i ograniczać koszty dojazdu. Dojrzały model łączy te funkcje zamiast traktować obecność jako cel sam w sobie.
Praca hybrydowa: dobre praktyki projektowania modelu
- Zacznij od diagnozy zadań, relacji i przepływu wiedzy, a nie od arbitralnej liczby dni.
- Ustal, które aktywności wymagają spotkania na żywo, a które lepiej wykonywać indywidualnie.
- Sprawdź, czy zespoły i organizacja mają zgodne cele dotyczące sposobu pracy.
- Zadbaj o równy dostęp do informacji i decyzji niezależnie od miejsca pracy.
- Wyposaż liderów w umiejętność zarządzania przez rezultaty, priorytety i informację zwrotną.
- Traktuj przyjęty model jako hipotezę do sprawdzania, a nie ostateczne rozwiązanie.
Mity dotyczące pracy hybrydowej
„Wystarczy ustalić dwa dni w biurze”
Liczba dni nie opisuje jakości współpracy. Ten sam harmonogram może dobrze działać w jednym zespole i blokować inny, ponieważ różne są zadania, zależności i potrzeby komunikacyjne.
„W biurze ludzie automatycznie współpracują”
Fizyczna bliskość zwiększa możliwość kontaktu, ale nie tworzy zaufania, bezpieczeństwa psychologicznego ani dobrego przepływu informacji. Te warunki wymagają świadomego zarządzania.
„Praca zdalna zawsze obniża efektywność”
Efekt zależy od rodzaju zadań, jakości zarządzania, narzędzi, relacji i jasności odpowiedzialności. Ocena modelu powinna opierać się na danych oraz rezultatach, a nie na samym miejscu wykonywania pracy.
Praca hybrydowa – najczęściej zadawane pytania
Co jest najważniejsze przy wdrażaniu pracy hybrydowej?
Diagnoza rzeczywistych potrzeb organizacji i zespołów. Dopiero na jej podstawie można ustalić zasady obecności, komunikacji, spotkań, dostępu do informacji i oceny rezultatów.
Jak sprawdzić, czy model hybrydowy działa?
Warto obserwować jakość realizacji celów, przepływ wiedzy, czas podejmowania decyzji, liczbę zbędnych spotkań, poczucie przynależności, rotację i doświadczenia pracowników. Pojedynczy wskaźnik nie pokaże całego systemu.
Czy jeden model powinien obowiązywać całą organizację?
Nie zawsze. Zespoły różnią się charakterem zadań i zależnościami. Organizacja może ustalić ramy, ale rozwiązania powinny uwzględniać sposób tworzenia wartości w poszczególnych częściach firmy.
Diagnoza pracy hybrydowej w organizacji
Instytut Gaussa pomaga organizacjom diagnozować współpracę, zgodność celów, przepływ wiedzy, kulturę organizacyjną i sposób działania zespołów rozproszonych. Skontaktuj się z nami, jeśli chcesz sprawdzić, co wspiera lub blokuje efektywną pracę hybrydową w Twojej organizacji.
Tekst jest autorskim omówieniem Instytutu Gaussa na podstawie podcastu opublikowanego przez Colliers. Nie stanowi przedruku materiału źródłowego.
Szczegóły audycji:
Tytuł: Praca hybrydowa – nowa rzeczywistość czy dopiero początek zmian w organizacjach?
Seria: Podcast 31
Wydawca: Colliers
Autor publikacji: Grzegorz Rajca
Rozmówcy: Grzegorz Rajca i Dariusz Ambroziak
Data publikacji: 30 marca 2023
Czas trwania: 21:57
Tematy: oczekiwania pracowników i pracodawców, powroty do biur, dobre praktyki i mity dotyczące pracy hybrydowej
Co.brick MeetUp „Team is the king” — relacja z 15 września 2022
15 września 2022 podczas Co.brick MeetUp „Team is the king” rozmawialiśmy o tym, co naprawdę decyduje o sprawności zespołu. Dariusz Ambroziak i Victor Wekselberg pokazali, że w organizacjach oraz start-upach nie wystarczy dobry pomysł, finansowanie czy trafny moment rynkowy. O wyniku w dużej mierze przesądza to, jak ludzie dobierają cele, interpretują sytuację, komunikują się i przekładają różnice między sobą na działanie.

Dlaczego zespół jest kluczowy?
Punktem wyjścia spotkania było proste pytanie: dlaczego organizacje z podobnymi zasobami osiągają tak różne rezultaty? Zespoły odnoszące sukces zwykle potrafią szybciej uczyć się na błędach, podejmować decyzje pod presją oraz elastycznie zmieniać sposób działania. Nie chodzi wyłącznie o kompetencje pojedynczych osób, ale o jakość współpracy między nimi.
W praktyce oznacza to potrzebę pracy nad zgodnością celów, zgodnością postaw i wzajemną wiedzą o tym, jak poszczególne osoby działają, podejmują decyzje oraz reagują na stres. Te elementy mogą być diagnozowane i rozwijane równie konkretnie jak kompetencje techniczne.
Ukryte pięć wymiarów człowieka w zespole
W wystąpieniu „Ukryte pięć wymiarów człowieka. Jak one działają w zespole?” omówiono pięć obszarów, które wpływają na działanie ludzi w organizacji:
- temperament — określający energię działania i optymalne warunki pracy;
- osobowość — wpływającą m.in. na pracowitość oraz nastawienie na współpracę;
- proces motywacyjny — zmieniający siłę dążenia do realizacji celów indywidualnych i zespołowych;
- repertuar taktyk wpływu — czyli styl oddziaływania na innych, komunikację i zachowanie w stresie;
- kompetencje behawioralne — obserwowalne umiejętności, które można mierzyć i rozwijać.

Od diagnozy do praktycznych decyzji
Psychologia organizacji daje narzędzia do lepszego doboru osób do zespołu, planowania rozwoju, przypisywania zadań i dopasowywania sposobu zarządzania. Ma również zastosowanie przy ocenie ryzyka w projektach inwestycyjnych czy podczas due diligence. Ważne jest przy tym patrzenie nie na jedną cechę, lecz na układ relacji między ludźmi, celami i kontekstem pracy.
Skuteczność zespołu można wzmacniać wtedy, gdy rozumiemy zarówno indywidualne właściwości jego członków, jak i mechanizmy współpracy między nimi.

Co warto zabrać ze spotkania?
- sprawność zespołu wymaga nie tylko kompetencji, ale także zgodnych celów i przejrzystej komunikacji;
- różnice temperamentu, osobowości i motywacji są informacją do świadomego projektowania współpracy;
- diagnoza psychologiczna pomaga podejmować lepsze decyzje dotyczące ludzi, zadań oraz sposobu zarządzania.
Szczegóły wydarzenia
Wydarzenie: Co.brick MeetUp „Team is the king”
Data: 15 września 2022
Temat wystąpienia: „Ukryte pięć wymiarów człowieka. Jak one działają w zespole?”
Prowadzący: Dariusz Ambroziak i Victor Wekselberg
Porozmawiajmy o diagnozie i rozwoju współpracy w Twojej organizacji.
