Budowa modelu kompetencyjnego z zastosowaniem podejścia evidence-based
ŹRÓDŁO: PERSONEL PLUS · MARZEC 2016 · STR. 16–20
Artykuł dr. Victora Wekselberga w magazynie Personel Plus, marzec 2016.
Model kompetencyjny jest użyteczny wtedy, gdy opisuje zachowania ważne dla konkretnej organizacji i został zweryfikowany na podstawie danych. Dr Victor Wekselberg pokazuje, dlaczego gotowe katalogi kompetencji oraz modele budowane wyłącznie podczas dyskusji warsztatowej często nie spełniają swojej funkcji.
W skrócie
Kompetencje powinny być definiowane jako zachowania możliwe do obserwacji i oceny.
Model musi wynikać ze strategii, kultury, procesów i specyfiki danej organizacji.
Decyzje podczas budowy modelu warto opierać na danych, a nie wyłącznie na sile przekonywania uczestników warsztatu.
Empiryczna weryfikacja pomaga sprawdzić, czy poziomy i zachowania są zrozumiałe oraz rozłączne.
Dobry model kompetencyjny powinien wspierać wszystkie kluczowe procesy HR, a nie tylko oceny okresowe.
Dlaczego gotowy model kompetencyjny nie wystarcza?
Organizacje różnią się strategią, kulturą, sposobem podejmowania decyzji, przepływem informacji i charakterem wykonywanych zadań. Ta sama nazwa kompetencji może więc oznaczać inne zachowania w firmie produkcyjnej, usługowej albo sprzedażowej. Model zaczerpnięty z katalogu nie uwzględnia tych różnic i może okazać się zbyt ogólny, zbyt skomplikowany lub niezrozumiały dla pracowników.
Autor proponuje behawioralne rozumienie kompetencji: jako umiejętności widocznych w działaniu. Dzięki temu można je obserwować w Assessment Center, rozmowach rozwojowych, systemach ocen i innych procesach organizacyjnych. Tak zdefiniowane kompetencje można również sprawdzać empirycznie.
Pięć kroków podejścia evidence-based
Zdefiniowanie celów i potrzeb informacyjnych. Określenie, do czego model będzie wykorzystywany oraz jakie dane o strategii, kulturze i procesach są potrzebne.
Zbieranie dowodów. Rejestrowanie decyzji uczestników warsztatów i gromadzenie danych także poza samą dyskusją.
Analiza danych. Sprawdzanie zgodności ocen, rozłączności kompetencji oraz tego, czy zachowania zostały przypisane do właściwych poziomów.
Prezentowanie informacji. Pokazywanie wyników w sposób, który umożliwia zespołowi szybkie i świadome decyzje.
Podejmowanie decyzji opartych na dowodach. Wybór kompetencji, poziomów i zachowań na podstawie zebranych informacji, a nie intuicji lub pozycji uczestników.
Model kompetencyjny nie powinien być zbiorem dobrze brzmiących haseł. Jego jakość zależy od tego, czy opisane zachowania są zrozumiałe, obserwowalne i potwierdzone danymi z organizacji.
Najważniejsze założenia dobrego modelu
Każda organizacja potrzebuje własnej, lokalnie dopasowanej definicji kompetencji.
Wybór kompetencji wynika ze strategii, wartości i rodzaju działalności.
Zarząd powinien uczestniczyć w budowie i wdrażaniu modelu.
Opisy muszą być proste, zapamiętywalne i możliwe do wykorzystania w codziennej pracy.
Elementy modelu wymagają weryfikacji empirycznej.
W pracach powinny uczestniczyć osoby z różnych szczebli i części organizacji.
Model musi być łatwy i bezpieczny w użyciu.
Powinien stanowić podstawę rekrutacji, rozwoju, oceny i innych procesów HR.
Co organizacja zyskuje dzięki weryfikacji?
Analiza danych pozwala wychwycić niejasne opisy, nadmiernie podobne kompetencje oraz różnice w interpretacji zachowań między działami. Autor opisuje przykład kompetencji „innowacyjność”, której poziomy były inaczej rozumiane w księgowości i redakcji. Taka informacja jest ważnym sygnałem: jedna ogólnofirmowa definicja nie zawsze będzie rzetelnie opisywać oczekiwania wobec wszystkich pracowników.
Włączenie szerokiej grupy interesariuszy zwiększa zrozumienie modelu i ułatwia jego wdrożenie. Sprawdzone empirycznie poziomy kompetencji mogą następnie wspierać rozmowy rozwojowe, selekcję, ocenę pracowników i projektowanie narzędzi HR.
Wnioski dla psychologii organizacji
Najpierw kontekst, potem kompetencje. Model powinien wynikać z realnego sposobu działania organizacji.
Warsztat nie zastępuje pomiaru. Dyskusja pomaga tworzyć rozwiązania, ale dane pozwalają ocenić ich jakość.
Prostota jest warunkiem użyteczności. Pracownicy muszą rozumieć, jakie zachowania są oczekiwane.
Model jest elementem systemu. Jego wartość rośnie, gdy porządkuje różne procesy zarządzania ludźmi.
Dowody chronią organizację przed kosztownymi błędami. Pozwalają poprawić model przed jego wdrożeniem na dużą skalę.
Potrzebujesz modelu kompetencyjnego dopasowanego do organizacji?
Instytut Gaussa projektuje i weryfikuje modele kompetencyjne z wykorzystaniem psychologii organizacji, danych oraz doświadczenia interesariuszy. Pomagamy tworzyć rozwiązania, które są zrozumiałe, mierzalne i użyteczne w codziennym zarządzaniu.